Her ihtimalde yaşamayı seven her zaman bir umut vardırr bulmalıyız diyen ben bazen şu çağda yaşadığıma memnun olmuyorum..Herşeyin sentetik olduğu bir dönemde gerçeklik payı bulduğum şeyler çok az kaldı..Bugün market rafında bana bakan organik (!) fındıkların gerçekten organik olup olmadığı konusunda kendimi uzun uzun düşünürken yakaladığımda anladım...
Malum ülkemizde beyaz peynire kireç,kırmızı bibere kiremit katılırken ..Tabii ki bu örnekler en masumlarından..
Aslında eskileri düşünüyorum benim eskim ne kadar eski tartışılır tabii..Duyumsadığım eskileri özlemle anlıyorum sadece... Yanlızca gıda da değil, toplumun her konumunda güven söz konusu olduğu çooook eski yıllardan bahsediyorum...
İnsanların birbirlerinin kişisel haklarını koruduğu,saygıya,sevgiye sadık kalındığı ,hatır sormanın, yardımlaşmanın, fazlaca olduğu o güzel yıllar..Nerde ki şimdi o insanlar onların torunları değil miyiz biz? Genetik denen yapı benzerliği kanserle,tansiyonla sıçradı da bi tek insanlık hücrelerimizle mi oynamadı?
Bugün bir daha o yıllarda yaşamak istedim bugün yine yakalandım insanlık hastalığına hemde bunu herkese bulaştırmak isteyerek...
IRMAK
IRMAK
.
0 yorum yazılmıştır
div id='SayacTurka'>